.•♥•.WORLD IS FULL OF HAPPINESS.•♥•.

ผมยังเด็กเกินไป
จนไม่อาจเข้าใจความหมายของการจากลาได้หรือยังไงกัน

ผมเห็นแก่ตัวเกินไป
จนไม่อาจซาบซึ้งกับความเสียสละได้หรือยังไงกัน





ได้โปรด ผมรู้ว่าผมยังเด็กเกินไป
ยังเอาแต่ใจตัวและเอาตนเป็นใหญ่เสมอมา
ผมคงผิดเองที่ไม่สามารถเติบโตให้เข้าใจความหมายของการอำลาได้อย่างที่คุณหวัง

ได้โปรด ผมรู้ว่าผมคาดหวังเกินไป
ผมรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ รู้ว่าสิ่งที่ดับสูญไปเพียงครั้งกลับมาไม่ได้อีกแล้ว
ผมคงผิดเองที่ทั้งรู้ดีแต่ก็ยังคงเรียกร้องในสิ่งที่คุณไม่ได้คาดหวัง









เพราะผมเป็นเด็กหรือคุณถึงคิดว่าผมจะมีอนาคตได้โดยไม่มีคุณ
เพราะผมเก่งกาจหรือคุณถึงคิดว่าผมจะเข้มแข็งได้โดยไม่มีคุณ

แต่ผมในตอนนี้ ที่ถูกคุณทอดทิ้งอย่างโหดเหี้ยมด้วยความใจดีอย่างนั้น
จะให้ผมทำอย่างไรได้นอกจากกรีดร้อง
ให้โลกพาคุณกลับมาที ให้ผมสามารถปกป้องคุณได้ที


ขอความอ่อนโยนเพียงหนึ่งเดียวในโลกของผมนั่นเท่านั้น ให้กลับมาที























"โชโยเซ็นเซย์!!!!"



















09/10/03

ดราฟท์เอนทรี่ของวันที่ 27 ไว้ค่ะ
ตั้งใจไว้ว่าจะต้องใส่ฟิคไว้ในนี้ให้ได้ซักเรื่อง เป็นของกำนัลในวันเกิดตัวเองน่ะ
แต่ไม่คิดเลยว่าจะเป็นฟิคดราม่า *หัวเราะ*
ฟิคกินทามะต้องรั่วเข้าไว้ไม่ใช่เรอะ หรือฉันจะถอนตัวไม่ทันแล้วคะ???

มอบให้ซากาตะ กินโทคิคุง ณ OVA
ที่เสียงกรีดร้องของเธอเล่นซะใจสั่นเลยทีเดียวน่ะนะ =v= (เกิดอาการรักเด็ก ซึ่งถ้าเป็นโทชิ จะรักกว่านี้)

และมอบให้ฟุโจฉิหลายท่าน
ซึ่งน่าจะกำลังรู้สึกคล้ายๆ กันนี้ กับอีตาคุณกินที่ไม่แน่ว่าอาจได้ทิ้งเรา....ซึ่งถ้าทิ้งจริง เชื่อว่าซันไรส์มีเฮแน่ๆ...
ทีวีโตเกียวก็จงโละระบบโทรศัพท์ทิ้งซะเถอะค่ะ

สุดท้ายนี้
ฉันชอบคุณมาก
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
ฉันก็ยังจะชอบคุณอยู่ดี