[Gintama Doujin] After School

posted on 05 Sep 2009 19:57 by yonlytwin
**คอมเมนท์ให้คนแปลหน่อยจะดีใจมากค่ะ  แอร๊งงงง**

แซมเปิล


ปกค่ะ
เป็นส่วนหนึ่งในแอนโธฯ กินฮิR18 น่ะค่ะ  แต่ละเรื่องในนี้ยอดๆ ทั้งนั้น...

 
กินปาจิเซนเซย์xฮิจิคาตะคุงค่ะ  (ล่อลวงเด็ก คุกๆๆๆๆๆ อูอา อูอา)

 
โดะเอส!!! เอ็งมันโดะเอส!!!

พล็อตรันทดดีด้วย ร๊ากรัก ฮ่าๆๆๆ กินปาจิโหดร้ายที่สุด! เอ็งโดะเอสสินะ โดะเอสจริงๆ เลยเอ็งเนี่ย แล้วฮิจิคาตะคุงกลายเป็นโดะเอ็มไปตั้งแต่เมือ่ไหร่....
โดนี้ไม่เหมาะสำหรับเด็ก (จะว่าไปช่วงหลังๆ นี่ก็ไม่ได้แปลอะไรสำหรับเด็กจริงๆ .......อ่ะ นี่หมายความถึงความดาร์กของเราหรือเปล่านะ?) ดังนั้นติดพาสนะคะ XD

ตัวเต็มจิ้มที่นี่เลยค่ะ
ส่วนพาสก็....

ครั้งหนึ่งเมื่อซัทจังปรากฎตัวเป็นครั้งแรก คุณกินถูกชินปาจิเข้าใจผิดว่าถึงขนาดเล่นคอสเพลย์คุโนอิจิ (นินจาสาว) แล้วยังจะมาพูดมากอะไรอีก
คุณกินปฏิเสธทันที แถมยังบอกว่าถ้าจะเล่นคอสเพลย์ล่ะก็แต่งเป็น******ปี๊บบบบบบ****** พี่แกจะชอบกว่าซะอีก!!

ไอ้ ******ปี๊บบบบบบ****** นี่แหละค่ะคือพาส  (อ๊ะ พิมพ์เป็นอังกฤษนะคะ)


(ดูเหมือนช่วงนี้จะตั้งพาสยากขึ้นเรื่อยๆ อ๊ะ แต่ว่าถ้าไม่นับเนโกะมิมิ (หูแมว) กับน้องวัวแล้ว
ตามไซท์ต่างๆ ของกินฮิจิก็มีคุณฮิแต่งชุด******ปี๊บบบบบบ******อยู่เยอะเหมือนกันนะคะ!)

เหมือนเคยค่ะ ใครไม่ทราบพาสกรุณาทิ้งคำขอไว้ที่คอมเมนท์นะคะ แล้วจะส่งพาสไปให้ทาง EMS. อย่างทันใจไวว่องดีลิเวอร์ลี่ค่ะ  <<<เปิดคอมแทบทุกวัน ยังไงก็ไม่เกินวันนึงก็ได้พาสแล้วล่ะค่ะ...
หรือถ้าไม่มีบล็อค ส่งคำขอมาทางเมล์ตามนี้>> zuna_killแอดฮอทเมล์ดอทคอม ก็ได้ค่ะ!





ทีนี้ตอบเมนท์เอนทรี่โน้น

MISAKI => ขอบคุณค่ะ TvT
ไม่ได้คุยกับท่านมิจมานานมาก ไม่ยักรู้ว่าอ่านกินทามะด้วย  แต่ว่าหน้าตายๆ เสียมารยาทต่อคุณกินนะคะ
พี่แกปลาตายของแท้เลยล่ะค่ะ เอิ้กกกกก
ปอลอ อยากปิดเทอมเร็วๆ นะคะ แต่ไม่อยากให้ถึงกำหนดส่งงาน...


【いくみ】 => ขอบคุณค่า ถ้าอ่านรู้เรื่องก็ยินดีมากเลยค่ะ
ตอนแปลก็ขำเหมือนกันค่ะ ทำไมต้องเอาแต่มึนกันว่ามาคนเดียวด้วยว้า มาคนเดียวแล้วผิดตรงไหน (หรือจะเห็นคุณกินแกกลายเป็นพ่อลูกติดไปแล้ว...)
อ๊ะ.... คุณฮิขาก็ท่าจะนุ่มค่ะ กร๊ากกกก *โดนโทยะโกะพุ่งปักหัว*


W-indsY*キトンギ 銀ちゃん好き!! => สรุปคือโทชิซังหน้าตาดีค่ะ!!
ที่จริงมีอีกเรื่องของเซอร์เคิลนี้ที่แปลง่ายกว่าแยะเลยค่ะคุณฟ่าง อ๊ะแต่สาเหตุที่แปลอันนี้ก่อนเพราะโทชิออนท็อป <<อ้าวเวร...


H ö t ä r ü ~ ♪ => ส่งพาสไปแล้วนะคะ XD
จะสอบแล้วก็พยายามเข้านะคะ!


 
『 VånÏ 』* => นั่นสิ พี่แกก็ติดตัวตลอดนี่เนอะ...
งานทางนี้อยากฆ่าตัวตายหนีมันจะแย่แล้วค่ะ T T ใครก็ได้ฆ่าข้าพเจ้าทีสิคะ ไม่สิถ้าเป็นไปได้เอาคุณโทชิมาฆ่าทีนะคะ กร๊ากกกก ตายอย่างมีสุขค่ะ


เครติสจ้า^^ => ส่งพาสไปให้แล้วนะคะ


IchigO15 => ขอบใจย่ะที่ช่วยแปล
= = ไม่มีเอ็งนี่แย่แน่ๆ โดนี่เล่นยากเนอะ เนอะ


love27xx => ยินดีค่า XD


วาร : waras => ชิชิ ถ้าเห็นว่าสวยก็มาจ้องดูไม่ผิดค่ะ
ไว้ข้าพเจ้าจะพยายามไซโคให้ติดกินฮิค่ะ ดีมั้ยคะ? ฮ่าๆๆๆ
เอาไว้คุยกันเรื่องระบบของไทยอีกนะคะ ไว้ใจให้วารี่ซังไปเป็นนายกค่ะ ฮา


kate => ขอบคุณค่า XD จะว่าไปพาสข้าพเจ้ายังว่าง่ายนะคะ
เพราะเลขดาวน์โหลดก็ยังเยอะกว่าเลขเมนท์เพียบเลยค่ะ....


Zeraph => ใช่ค่ะ ทางนี้ก็คิดเหมือนกัน... จนบางทีอยากรู้ภาษายุ่นเอามากๆ จะได้รู้ว่าต้นฉบับเขาว่าไงกันแน่
ในฐานะคนที่หยิบของเขามาแปล ก็อยากให้เกียรติต้นฉบับด้วยการไม่บิดเบือนค่ะ (แต่บางทีก็อดไม่ได้จริงๆ ฮือ )
ภาษาของกินทามะเล่นยากจริงๆ ด้วยค่ะ เจอแก็กเข้าไปนี้มึนแปลไม่ออกเลยทีเดียว (ฮา) อ๊ะ ขอบคุณมากนะคะ XD หน้าแถมท้ายนั่นแปลอย่างมีความสุขมากค่ะ โทชิซังโมเอ~!!


Masayoshi Akira => ความจริงฮิกินก็หาง่ายนะคะ.. ลองเข้าอารินดูแน่ะค่ะ ก็มีอยู่...
(เพียงแต่สัดส่วนต่อกินฮิ:ฮิกินมันอยู่ที่ 50 กว่าๆ : 10 เท่านั้นแหละค่ะ )


benihime => อ๊ะ ขวดมายอง...   *ปรบมือแปะๆ*
ขอบคุณมากนะคะ XD (ดำน้ำไปหลายและบิดเบือนไปแยะเลยค่ะ ฮา)
เท่าที่ดูจากเรื่องอื่นของเซอร์เคิลนี้ ......ก็ไม่แปลกใจที่แม้แต่คนแปลอิงค์ก็ต้องดำน้ำอ่ะค่ะ...



แมลงปอล้อลม => ถ้าโดนมายองเลอร์ 13 เล่นงาน
.......ข้าพเจ้ายอมค่ะ ฮ่าๆๆๆ



๐~*yoshi*~๐ => ยินดีด้วยค่ะ!!
(เอ๊ะ จริงดิ พาสนี้ยากขนาดนั้นเลยเหรอ...)
โทชิซังขาน่าลูบอ้ะค่ะ นวลเนียน อรั๊ง



นาฟคุงคับ ^ ^ => อีตาคุณกินปลาตาย โดะเอส ส่วนโทชิซังซึนเดเระ
มันก็เท่านี้ล่ะค่ะพี่ชาย
แอปเปิ้ลเชื่อมน้องสาวไม่ค่อยอยากเท่าไหร่ค่ะกลัวหวาน  แอร๊ะ แต่อยากกินกล้วยช็อกโกนะคะ..



manese => Sacrayuki เนี่ยก็ว่าจะแปลค่ะ แต่รอวันเกิดเอ็งก่อนนะยามาซากิ (ฮา)
ข้าพเจ้าไม่สามารถส่งให้ได้จริงๆ ค่ะ  ต้องขอโทษด้วยนะคะ... เพราะอย่างไรก็ตาม มันเป็นเอกสิทธิของผู้แปลอิงค์เขาน่ะค่ะ.. (ถ้าแปลไทยแล้วข้าพเจ้าถึงจะปล่อยได้ค่ะ <<แต่ความจริงก็ผิดต่อคนวาดโดจริงๆ อยู่ดีนั่นเอง เรื่องของลิขสิทธิ์มันช่างมึนคร่ะ..)
แต่ถ้าอยากได้ลองไปแวบๆ ที่อารินดูค่ะ...
aarinfantasy ไปเซิร์จในอากู๋นะคะ (หวายหวาย เปิดเผยเกินไปแล้ว)
ขอบคุณที่เมนท์เช่นกันค่ะ ^^ ชื่นใจเน๊ ราวกับได้ดมกลิ่นมายองของท่านรองเลย <<อ๊ะ เสื่อม...






จากนี้ไปขอระบายนอกเรื่องนิดหน่อยค่ะ
อ๊ะ ไม่เกี่ยวกับเรื่องโดหรืออะไรหรอกค่ะ หากไม่ต้องการพบความเถื่อนของสาวน้อยน่ารักแบบจขบ. (ฮา) กรุณาเลื่อนลงไปดูปอลอได้เลยเน้อ



วันนี้ไปเที่ยวกับท่านพ่อและท่านน้องที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิต์มาค่ะ
.........ถูกล้วงกระเป๋าค่ะ กระเป๋าเงินกับบัตรเซเว่นไปกันหมดเลย แม่มสลัด เอาไปเฉพาะตังค์ก็ไม่ได้ จะเอาบัตรนิสิตกับบัตรประชาชนฉันไปต้มกินรึไงวะ

วันนี้ตั้งใจจะซื้อซุปญี่ปุ่นค่ะ (ซุปไข่แห้งๆ ที่มีเห็ดกะผักโขมอ่ะ ชอบใส่มาม่าอย่อย) เปิดกระเป๋ามาแล้ว........ทิชชู่..... ตั๋วรถเมล์เมื่อเช้า การ์ดกระดาษที่ได้มางานแคปซูล...
กระเป๋าตังค์ตูไปไหน???

เฮี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย (คำพ้องเสียงกับสิ่งที่คุณก็รู้ว่าอะไร)
แน่จริงไม่เอาทิชชู่กับการ์ดโซดิแอคไปด้วยล่ะวะสลัด!

ความจริงเรายอมรับนะคะ ว่าเป็นคนมองโลกในแง่ดีอย่างสุดทรีนมาก่อน มาวันนี้ขอบใจว่ะค่ะมือล้วงนรก ฉันจะไม่มองว่า 'อ้า คนทุกคนในโลกนี้ต้องมีส่วนดีอยู่ในตัวอยู่แล้วล่ะน่า' อีกแล้วล่ะ

และที่สำคัญที่สุด ขอโทษเถอะ
เอ็งจะเอาเงินไปรักษาแม่ที่ป่วยหนักหรือลูกไม่มีตังค์จะเรียนก็ช่างเอ็งเหอะว่ะ

แต่ทำอะไรไม่คิดถึงคนที่โดนเลยใช่มั้ย
ฉันอยู่กับน้อง เป็นเด็กต่างจังหวัด ครอบครัวคนชั้นกลาง พ่อแม่เป็นข้าราชการทั่วๆ ไป ฉันไม่มีเงินถึงขนาดกลับไปลำปางแล้วก็ทำบัตร ปชช. ใหม่ เอามาทำเอทีเอ็มใหม่ทั้งที่เงินใช้ในแต่ละเดือนก็ไม่ได้เยอะแยะมากมายขนาดนั้นหรอกนะ

แล้วนั่นเป็นความทรงจำของตรูวนะว้อย!
เอารูปของเพื่อนฉาวทั้งสองของฉันคืนมา! (แล้วทีนี้ฉันจะเอารูป กทม. ที่ไหนไปสตรอเพื่อนว่านี่แฟนตูกันล่ะ!)
เอาพลอยปลอมที่หลุดจากปิ่นปักผมตูคืนมา! (แล้วมันก็จะไม่ได้ซ่อมไปตลอดน่ะเซ่!)
เอาบัตรประชาชนที่ป๊ะป๋าใช้สิทธิความเป็น ป. ลัดคิวทำให้คืนมา!
เอาบัตรนิสิตใบแรกในชีวิตชั้นคืนมา!
เอาบัตรเซเว่นแล้วก็แต้มสะสมในบัตรของชั้นคืนมา! (ได้ตั้งสองร้อยแต้มแล้วนะว้อย)
เอาวงกลมรูปเพลย์บอยที่หลุดไปจากแว่นชั้นคืนมา! (แว่นตูต้องพิการไปตลอดชีวิตเพราะเอ็งน่ะเรอะ!!! เรวที่สุด)
เอาบัตรสะสมน้ำปั่นที่มหาลัยชั้นคืนมา! (อีกแค่สี่ใบก็จะได้ฟรีแล้วนะว้อย!)
เอาบัตรสะสมแต้มเครปของชั้นคืนมา! (ถึงจะแพงจนคิดว่าจะไม่ได้กินแล้วก็เถอะ)
เอาบัตรนักเรียนสมัยมอปลายของชั้นคืนมา! (ตรูวสมัยยังเอ๊าะ!! ฮืออออออ)
เอาพวงกุญแจที่ซื้อเป็นกลุ่มเดียวกับเพื่อนๆ คืนมา!
เอากระเป๋าเงินที่แม่ซื้อให้เป็นของรับขวัญตอนเข้ากรุงเทพ สมัยที่ฉันยังไม่แน่ใจว่าจะอยู่กรุงเทพได้มั้ย คืนมานะว้อย!

*หอบฮั่กๆ*

จะบอกว่า "ก็เค้าไม่ยู้อ้ะ เห็นลักษณะมีสง่าราศีเหมือนลูกคุณหนู เลยคิดว่านิดนึงเองเนอะตัว คิดซะว่าทำบุญให้คนยากไร้ละกัลล์น๊า"
ก็ไม่หายกันหรอกนะเว้ยเพ่!!

เอาวะ ถือซะว่าฟาดเคราะห์ ทำบุญ อุทิศส่วนกุศล
ฉันจะไม่เฟลแล้ว (ร้องไห้ไปรอบในงาน แม่มอายชาวบ้าน) หลังจากนี้ก็จะปลงแล้วด้วย
แต่

เอาเงินในกระเป๋าฉันไปใช้ให้เปรมปรีด์นะ
แล้วก็ไปตายหองซะไป!!!!

(อายัดบัตรแล้วว้อย อย่าหวัง...)

ปอลอ ที่พล่ามมากมายข้างบน ใครที่อุตส่าห์อ่านต้องขอบคุณมากค่ะ  มันเป็นจิตใต้สำนึกน่ะตัว
ทำลืมๆ ไปซะนะคะ อร๊ายยยย เค้าอายค่ะ

ปอลอสอง เค้าไม่ได้คิดมากแล้วค่ะ (ท่านพ่อก็ย้ำอยู่แค่ว่า "เป็นบทเรียน! จะได้ไม่เลินเล่อ!!" ฮือออออ ไม่ได