[fiction Code geass#1] - Aqua (Kururugi Suzaku part)

posted on 28 Jul 2008 23:46 by yonlytwin
[Fiction Code Geass] Aqua

Pairing: Kururugi Suzaku x Lelouch Lamperouge
Authors: Ichikawa Zunako

Warning NC-17

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ผมจะไม่ก่อเกิดความรู้สึกใดๆ ให้แก่ลูลูชอีกแล้ว
พอผมตระหนักได้แบบนั้น ก็ทำให้โล่งใจขึ้นมา และรู้สึกหนักขึ้นในประสาทสมองส่วนหนึ่ง

เขาอาจจะจำความเป็นจริงที่ว่าเขาคือซีโร่ไม่ได้ ซึ่งต่อให้เป็นแบบนั้น ผมก็ไม่อาจกลับไปเป็นเพื่อนกับเขาได้อีกเหมือนกัน

สิ่งที่ยังทำให้ค้างคาอยู่ตอนนี้ คงเป็นเพราะเศษเสี้ยวเล็กๆ ของความทรงจำเมื่อหนึ่งปีก่อน ที่ยังคอยสะกิดผมอยู่เสมอ
นอกจากความอาลัยอาวรณ์ใน 'เพื่อนรัก' ที่ต้องสูญเสียไป ก็จะไม่มีอะไรค้างคากับลูลูชอีก


แต่ทำไม ทั้งที่คิดไว้ว่า มันจะมีเพียงแค่นั้น

"ฉันน่ะ"

หลังจากที่เราคุยกันไปสองสามประโยค เขาก็เอ่ยประโยคนี้ออกมา
ตามปกติแล้ว กับคำพูดที่ฟังดูอบอุ่นแบบนี้จะตามมาด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่ไม่อาจคาดได้ของลูลูช แต่คราวนี้มัน...


"หลังจากที่นายไม่อยู่น่ะ ก็คิดมาตลอดเลย ว่านายจะสบายดีมั้ย น่ะ.."

ด้วยสีหน้าที่ราบเรียบ กับดวงตาที่ทรยศสีหน้านั้นด้วยการสั่นระริก

อึก....
ซีโร่คนใหม่นั้น จะใช่คนคนเดียวกับคนคนนี้ รึเปล่านะ
?

ผมเดินเข้าไปหาลูลูช แล้วจูบเขา


ดูเหมือนเขาจะไม่ต่างไปจากเดิม ไม่ต่างอะไรจากเมื่อหนึ่งปีก่อน ขณะที่ผมยังไม่รู้ว่าเขาคือจอมมารสีดำ และผมก็ยังไม่ได้เป็นหนึ่งในโต๊ะกลมของอัศวินสีขาว

ลูลูชครางในลำคอ ก่อนที่ผมจะวางเขาลงบนเตียง พอถอนปากออกก็ได้ยินเสียงของเขาที่เรียกชื่อผมเสียงแผ่วๆ


นี่คือสิ่งที่สามารถพิสูจน์ได้ว่าเขายังไม่คืนความทรงจำหรือเปล่า
? คือสิ่งที่บอกได้ว่าเขาไม่ใช่ผู้นำทัพอัศวินดำเมื่อวันก่อนหรือเปล่า?

ลูลูชที่ยังคงสั่นสะท้านเมื่อถูกลากปลายนิ้วสัมผัสราวกับไม่เคย ราวกับภาพที่ประทับจนจำได้ในความทรงจำนี้
ผมจ้องมองเขาอย่างเชื่องช้า พร้อมกับที่ตระเตรียมร่างกายที่ไร้เดียงสาของลูลูชให้พร้อม



การกระทำแบบนี้ สุดท้ายแล้ว ผมก็จะไม่หวั่นไหว ไม่เสียใจ
เพราะตั้งแต่แรกแล้ว ตั้งแต่ตอนที่ผมกับเขายังไม่ได้ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกัน การมีอะไรกันของผมกับเขา เกิดขึ้นเพื่อการปลดปล่อยความใคร่แทบจะล้วนๆ และนั่นผมกับลูลูชก็ต่างรู้กันเองดี
เพราะตั้งแต่แรกแล้ว ที่จะไม่มีความรู้สึกอะไรไปมากกว่าการเป็นเพื่อนกัน


จนแม้กระทั่ง ตอนนี้ที่เป็นศัตรูกัน เป้าหมายของเขาและผมในตอนนี้ ก็ไม่ต่างกัน
ทำเพื่อความสุขสมเท่านั้น เหมือนในช่วงระยะสั้นๆ เมื่อหนึ่งปีก่อน

ช่วงระยะสั้นๆ ที่ผมยังคงมีความสุขอยู่กับเขา นานาลี่ และยูฟี่...
ที่สุดท้ายแล้ว คนตรงหน้าตรงนี้ก็เป็นผู้ทำลายมันลง



พอผมสอดนิ้วชี้เขาไปในร่างของเขา ลูลูชก็รีบยกมือขึ้นปิดปาก
......นั่นสินะ เป็นนิสัยของเขาเลย ว่าเวลาแบบนี้ จะยกมือซ้ายขึ้นปิดปากกลั้นเสียงเสมอ และบางทีก็กัดจนรุนแรงขนาดห้อเลือด
ทั้งๆ ที่ตอนนี้ ไม่มีเหตุจำเป็นให้ต้องทำแบบนั้นแล้วแท้ๆ

ดูเหมือนเขาก็รู้สึกถึงเรื่องนี้ เมื่อดวงตาสีม่วงเข้มย้อมด้วยหยาดน้ำจ้องมองผม พร้อมกับเสียงของลูลูช

"ทำไมก็ไม่รู้นะ สึซาคุ.... เหมือนกับ.... ฉันจำเป็นต้องทำแบบนี้ ต้องไม่ให้ใครได้ยินเสียงเข้า.."

ผมคว้าเขาเข้ามานั่งบนตัก แล้วก้มลงจูบบนแผ่นอกจนได้ยินเสียงครางเรียกชื่อผมอีกครั้ง

แล้วควรจะตอบยังไงดีล่ะ..
ถ้าลูลูชไม่รู้จริงๆ นั่นก็เพราะจิตใต้สำนึกของเขาที่ออกมาในยามไร้กำลังเพื่อปิดบังตัวเองแบบนี้รึเปล่า
?
หรืออาจจะเป็นเพียงละครฉากใหญ่ของเขา ที่ผมเองไม่อาจล่วงรู้ได้เองก็ได้

"......ก็.. โรโล่ไง... นายจะให้น้องชายได้ยินเสียงนายตอนนี้ได้เหรอ?"
ลูลูชก้มลงมาแล้วยิ้มตอบผม

"นั่นสินะ"


ลูลูช..... ลืม..
แม้กระทั่งนานาลี่

เมื่อวานนี้ นานาลี่ที่ได้คุยกับลูลูชที่เป็นแบบนั้น จะรู้สึกยังไงนะ
หรือถ้าความจริงแล้ว ลูลูชไม่ได้ลืม

การโกหกนานาลี่ และต้องอยู่ห่างไกลจากน้องสาวที่รักมากขนาดนั้น จะเจ็บปวดมากแค่ไหนกันนะ






ไม่ใช่ธุระที่จะต้องเข้าใจเขาสักหน่อย..


ผมแทรกตัวเข้าหาความอุ่นชื้นในร่างลูลูช
ร่างกายของเขาสั่นเกร็งในทันทีทันใด และมือข้างซ้ายที่วางลงไปแล้วก็กลับดึงขึ้นมากัดปิดริมฝีปาก ได้ยินเพียงแต่เสียงดัง "อื้อ!" อยู่ในลำคอเท่านั้น

ลูลูชเจ็บ และเขาก็บรรเทามันด้วยวิธีนี้เสมอๆ
ดวงตาทั้งสองข้างของเขาปิดสนิท น้ำตาเม็ดเล็กๆ ไหลลงมาทางหางตาแล้วหยดลงไปข้างแก้ม

ถ้าอยากจะเห็นน้ำตาของลูลูช ก็คงได้เห็นเฉพาะเวลานี้
มันเป็นสิ่งเดียวที่ยืนยันให้ผมรู้ว่าเขาเป็นมนุษย์ ที่ก็ยังมีความเจ็บปวดอยู่เหมือนกัน


ถ้าอย่างนั้น ตอนที่เขาเหนี่ยวไก ให้กระสุนตะกั่วพุ่งเข้าร่างของยูฟี่
ลูลูชจะมีน้ำตา ในฐานะพี่ชายที่ฆ่าน้องสาวของตัวเองรึเปล่านะ
?
หรือทั้งหมดของหัวใจเขาจะเป็นหินไปหมดกันนะ เลือดที่ไหลเวียนนั่น จะเย็นเยียบไม่ผิดกับธารน้ำแข็งหรือเปล่า




มือซ้ายของลูลูชแดงก่ำจนน่ากลัวแล้วตอนนี้

แต่ผมทำใจไม่ได้ที่จะดึงมือของลูลูชออก แล้วจูบปลอบเขาเหมือนอย่างที่เคยทำเมื่อหนึ่งปีก่อน ผมทำมันไม่ได้อีกแล้ว


ร่างกายขยับไปตามที่สัญชาติญาณนำไป ขับเคลื่อนและทะยานให้ไปถึงจุดหมาย

ลูลูชที่อยู่ใต้ร่างพึมพำแต่ชื่อของผม ในลำคอที่ถูกปิดกั้นจนแทบไม่ได้ยิน เป็นเหมือนอย่างที่เคย


ผมน่ะ ถึงจะเห็นแบบนั้น แต่ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับท่าทีของเขา
ไม่ได้รู้สึกอะไร......
ไม่ได้รู้สึก..





"อึก"
ร่างของลูลูชกระตุกเบาๆ แล้วปลดปล่อยออกมา แทบจะพร้อมกันกับที่ผมเสร็จสมในร่างกายของเขา
ความนึกคิดที่ค่อยๆ ผ่านเข้ามาในความอิ่มเอมเตือนให้ผมออกมาจากลูลูช

ผมลืมตาขึ้น แล้วมองหน้าเขา ด้วยอารมณ์ที่เรียบเฉย
ริมฝีปากของลูลูชเป็นสีแดงเรื่อ น่ากลัวว่าเขาจะกัดมือข้างซ้ายจนเป็นแผลใหญ่ทีเดียว

บนใบหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อและส่องสะท้อนแสงจันทร์จนดูซีดเซียวนั้น น้ำตาของเขาไหลคลอบนดวงตาสีม่วงเข้ม แล้วหยาดหยด ซึมหายไปกับผ้าปูเตียง

แน่นอนว่า มันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกผิด ไม่ได้ทำให้ผมมีความคิดอะไร
หรืออีกนัยหนึ่ง ผมไม่ได้รู้สึกใดๆ กับลูลูช


ลูลูชยิ้มบางๆ ดวงตาทั้งสองข้างปรือจนแทบจะปิด
ราวกับเขาจะครุ่นคิดอะไรสักอย่าง ก่อนที่จะผล็อยหลับไป




มือซ้ายของลูลูช
เป็นแผลที่เขากัดด้วยต้องการข่มอารมณ์ และอาจจะเป็นความเจ็บปวด จนกลายเป็นแผลที่ฉีกขาดและเลือดออก แม้จะไม่ใช่แผลใหญ่จนน่าเป็นห่วง แต่เลือดก็ยังคงไหลซึม
แผลนี่เกิดขึ้นเพราะผม..



ผมยกมือข้างซ้ายที่บอบบางและเปรอะเลือดของเขาขึ้นจรดริมฝีปาก

....ลูลูช.....


..........................................ผมน่ะ....
ไม่ได้มีความรู้สึกใดๆ ที่จะมอบให้เธอได้อีก นอกจากความโกรธแค้นเท่านั้น
และมันจะต้องเป็นอย่างนั้น
จะต้องเป็นอย่างนั้น
สุดท้ายแล้ว มันก็ต้องเป็นอย่างนั้น






เสียงประตูปิดลง พร้อมกับที่ผมเดินออกจากห้องของลูลูชมา

END.

To be con. in Lelouch part => Fire

อา.....
ในที่สุดมันก็ออกมาจนได้ค่ะ =w=
ขออนุญาตบ่นก่อนแล้วกัน การแต่งฟิคเรื่องนี้เนี่ย ยากลำบากจริงๆ
ไม่ใช่พาร์ทของลูลู่นะคะ อันนั้นแต่งง่าย (จนแปลกใจทีเดียว...) แต่ของสึซาคุซามะนี่แหละ
วางพล็อตไว้แล้วว่ายังไงๆ ก็ต้องให้พาร์ทของสึซาคุซามะออกมาก่อนแล้วค่อยตามด้วยของลูลู่ แต่แบบ - -;; อ๊า จะลงก่อนแล้วทำไมแต่ง Fire ของลูลู่เสร็จก่อนเล๊า~!!
ดองมาตั้งแต่วันเสาร์แล้วค่ะ ของลูลู่แต่งครึ่งวันเสร็จ แต่สึซาคุซามะเพิ่งเสร็จเมื่อกี๊ (ฮา)
เนื่องจากกีอัสตอนที่ 16 ล่ะค่ะ!! ยังไม่ได้ดูก็ไปหาดูซะ โมเอ้จนเป็นแรงขับให้แต่งจบเลยนะ - -;; ทั้งที่พรุ่งนี้มีสอบเช้า...

รายละเอียดไว้คุยย่อยในพาร์ทของลูลู่ที่จะลงพรุ่งนี้ (ไม่ก็อาจจะเร็วๆ นี้ =w= ถ้าต้องอ่านหนังสือสอบ..) แล้วกันค่ะ
พาร์ทลูลู่ : พาร์ทจบ นะคะ

ขอบคุณที่เมนท์ค่า XD

p.s. ชื่อโรโล่เนี่ย โดยส่วนตัวแล้วชอบที่จะเขียนว่า 'โรลโล่' มากกว่านะคะ แต่ถ้าเขียนแบบนั้น มันก็จะไม่ตรงตามเสียงน่ะสิ
แต่จะยังไงก็ชอบเขียนว่า 'โรลโล่' มากกว่าอยู่ดีอ่ะค่ะ

Comment

Comment:

Tweet

รู้สึกอ่านแล้วค้างคานิดหน่อยค่ะ ตอนแรกกลัวขุดเรื่องเก่าขึ้นมาเลยไม่ตอบ อ่ะฮ่ะฮ่ะ sad smile ขอโทษค่ะท่านแอน
โดที่ท่านแอนพูดถึง พอท่านแอนพูดแบบนี้ แทนที่ข้าพเจ้าจะเศร้าหรือขำ กลับอยากอ่านเพราะหื่นมากกว่าค่ะ =.,=
(ตายแล้ว ขอโทษค่ะลูลู่...)
สึซาคุช่วงแรกๆ ยังคงหลอกตัวเองได้อยู่น่ะคะ (อย่างที่คิด) ถึงจะบอกว่าขายเพื่อนไปแล้ว สุดท้ายก็อดจะเป็นห่วงลูลู่ไม่ได้อยู่ดี และก็ไม่อยากยอมรับความจริงที่ต้องต่อสู้กับลูลูชด้วย นั่นเป็นหนึ่งในข้อดีที่ทำให้ข้าพเจ้ารักสึซาคุซามะนะคะcry

#4 By •Hell♥Twin• on 2008-10-07 00:29

หาตอนนี้อยู่ตั้งนานแน่ะค่ะกว่าจะเจอ ได้ไปอ่านไฟร์ก่อนแล้วแบบอ๊ากกก อีกตอนอยู่ไหน ลงแดง
เลยรู้สึกว่าโชคดีนิดๆ เพราะตอนนี้เหมือนเป็นเฉลยของไฟร์เลย ขอเม้นต์มันสองเรื่องควบกันทีเดียวเลยนะคะ

แบบว่าตอนอ่านไฟร์ก็ อะฮื้อออ สงสารลูลู่จัง เหมือนเคยเจอพล็อตอย่างนี้ใจโดมาหลายเจ้าเหมือนกันน่ะค่ะ และก็อินมันทุกอัน
ชอบจังเลยที่ว่าถ้าจะไม่ให้ความแตกนี่ควรจะทำยังไง ยอมไม่ยอม แบบไหนจะเนียนกว่า แต่ไม่ว่าเลือกช้อยส์ไหน ลูลู่ก็เจ็บปวดให้แม่ยกสงสารอยู่ดี โอ๋ๆๆๆๆ
(จะว่าไปเคยอ่านโดเล่มนึงที่ทำๆ อยู่ แล้วสึก็ส่งมือถือสายตรงถึงนานาลีมาให้ ลูลู่ก็ต้องทำเป็นไม่รู้จักด้วยการไม่ใส่ใจส่งเสียงอี๊อ๊างให้นานาลีได้ยินค่ะ ไม่รู้จะขำดีหรือเศร้าดี)

พอมาได้อ่านของสึ ก็เลยแบบทำให้เข้าใจสึในไฟร์มากขึ้นนะคะ ชอบสึในอาร์ทูจังค่ะ ปล่อยดาร์ค แต่ก็ยังแอบหลอกตัวเองอยู่เล็กน้อย ซึ่งเรียกความสงสารมากกว่าหมั่นไส้ค่ะ
โฮๆ สึคุง ประทับใจที่ยังไงสึก็รู้อยู่แก่ใจแต่ไม่ยอมรับมัน ทั้งเรื่องความรู้สึกตัวเอง ทั้งเรื่องเซโร่

เขียนดีจริงๆ ค่ะ ฟีลคู่นี้เลย อ๊ากกก
ขุดบล็อกนี้ต่อไป

#3 By แอน on 2008-09-22 14:27

กลับมาคอมเม้นค่า เมื่อคืนไม่กล้าอ่าน เดี๋ยวไม่ได้นอน

ชอบมากกกกกกกกกกกก>< คือปกติเราไม่ค่อยได้อ่านฟิคภาษาไทยเท่าไหร่เลยคอมเม้นเรื่องภาษาไม่ค่อยได้น่ะค่ะ เราส่วนตัวเท่าที่อ่านดูก็คิดว่าบรรยายได้ดีค่ะ

ลูลู่.....มาโซ

/รีบไปอ่านพาร์ทลูลู่><

#2 By พัด on 2008-07-29 20:09

กรี๊ดดดดดดด ขออนุญาตมากรี๊ดก่อนนะคะ เปิดมาเจอตอนกำลังจะไปนอน หวังมานานแล้วว่าซักวันจะมีฟิคสุลู่ภาษาไทยให้อ่าน ในที่สุดก็มี ฮือๆๆๆ ดีใจจริงๆ

เดี๋ยวอ่านแล้วนะมาคอมเม้นอีกทีค่ะ

#1 By พัด on 2008-07-29 02:59