เศษฟิคค่ะ

posted on 17 Aug 2007 01:27 by yonlytwin

เอาเศษฟิคมาลงค่ะ - -;;

+++++++++++++++++++++++++++++++++++
ความหมายของเศษฟิค จากพจนานุกรมฉบับซึนาโกะ
=....
1. ฟิคที่เกิดจากอารมณ์ที่เรียกว่า 'ตูอยากแต่งตูก็แต่ง' อาจเกิดได้จากภาพ ฟิคคนอื่น จิ้นที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน เป็นต้น
2. ฟิคที่ไร้ซึ่งการเกริ่นนำ ไม่มีจุดเริ่ม ไม่มีตอนจบ จะตัดจบก็จบเอาดื้อๆ ตูไม่สน ขอให้ได้แต่งฉากที่อยากแต่ง (ฮา)
3. เป็นฟิคสดที่แต่งเล่น ไม่ว่าจะใน word หรือ MSN

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้อง =>
ท่านเซียส = 1. แมวเทาที่กำลังพิการจากการเจ็บตาและขา
2. เป็นผู้ที่ช่วยแต่งฉาก..... ที่ซึนาโกะไร้หัวคิดให้ผ่านไปได้ด้วยดี
3. ผู้ที่ฝาแฝดกำลังรอฟิดเซฮาของท่านอยู่!! /แยกเขี้ยว
มายะซัง = 1. ผู้สร้างแรงบันดาลใจให้แต่งเศษฟิคขึ้นมา ขอบคุณค่ะ /โค้ง
2. คนที่สามารถวาดรูปคามิวสาวน้อยได้น่ารักมาก!!
3. เป็นแม่ยกคามิว
ท่านโทเมะ = 1. ราชินีโทเมโกะของท่านนาฟ
2. หนึ่งในคนที่ฝาแฝดปลื้ม
3. คนที่คอมเมนท์เศษฟิคได้น่ารัก
4. นี่ก็แม่ยกคามิว

นามิซัง = 1. ผู้แต่ง red barrel กับ S.O.G.A <<สะกดถูกรึเปล่า? ถ้าผิดก็ขอโทษค่ะ - -;;
2. หนึ่งในผู้ที่แต่งเศษฟิคเล่น นามิซังแต่งไว้หนึ่งเรื่อง ซึนาโกะไม่กล้าเอาลงเพราะยังไม่ได้รับอนุญาตค่ะ
3. แม่ยกคามิวอีกคนแล้ว
มิจซัง = 1. เจ้าของชื่อที่ซ้ำกันกับชื่อมี่จัง (Misaki)
2. แม่ยกที่จับปลาสองมือ มือซ้ายคว้าชากะ และมืออีกข้างคว้าคามิว
3. เป็นคนที่ซึนาโกะติดหนี้เศษฟิคช่ามิวของท่านอยู่ (ขอโทษค่ะ - -;;; )
มี่จัง = 1. น้องสาวของมิโรซามะสุดหล่อค่ะ ///> 2. สาวกมี่มิว แม่ยกคามิว แม่ยกมิโร
3. เป็นคนที่รู้จักกับแฝดมานานที่สุดในบรรดาผู้คนใน TSS

คามิว/ ท่านอาจารย์ = คนที่น่าสงสารที่สุดในการแต่งเศษฟิคทุกเรื่อง เพราะโดนยำทุกครั้งไป
มิโร/ มี่ซามะ = คนที่ถูกยำพอๆ กัน ....แต่ได้กำไรมากกว่า -_,-

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ก็..เท่านี้ล่ะค่ะ ทราบความหมายแล้วสินะคะ? ^^

ขอเตือนไว้ก่อนนะคะ อย่างที่เตือนตั้งแต่ที่ TSS แล้ว.. ว่ามัน NC-17 (ท่านโทเมะบอกว่า R-24 ...ขนาดนั้นเลยเหรอคะ? - -;; ) ถ้าคิดว่ารับได้และใช้วิจารณญาณในการอ่านได้ เชิญได้เลยค่ะ ^^


** เรื่องที่สี่ ช่ามิว ยังไม่จบค่ะ ซึนะขออนุญาตดองไว้ก่อนจนกว่าจะมีอารมณ์แต่ง (หรือเจอมิจซังอีกครั้ง) เหตุเพราะคู่ไม่คุ้นเคยมั้งคะ? - -;; ยากจริงๆ...
++++++++++++++++++++++
ฟิคเรื่องแรก.....
เรื่องแรกนี้เกิดจากภาพนี้ของมายะซังค่ะ
vvvvvv


เป็นภาพในภาคฮาเดส แชปเตอร์แซงค์ฯ ที่มิโรบีบคอคามิว มายะซังวาดรูปที่มิโรปล่อยคามิวลงมาแล้วจูบค่ะ
ส่วนนี่คือเศษฟิคที่ซึนะแต่งให้ภาพนี้ค่ะ....

+++++++++++++++++++
มิโรไม่อาจทำได้....

 

 

 

ใบหน้าหวานเผือดซีดแต่เปียกชื้นด้วยหยาดน้ำตา ดวงตาสีแดงเข้ม... ไร้แวว...

 

บาดแผลนั่นเขาก็เป็นผู้สร้าง.. เขา.. เขา... เขาทั้งนั้น

 

 

 

.......แต่... ทำร้ายเพียงไร หัวใจเหมือนขาดอากาศ....

 

 

 

 

 

เขารู้ตัวเองว่ากำลังฉีกหัวใจออกเป็นชิ้นๆ ด้วยมือตนเอง...

 

 

 

คามิวไม่ปัดป้อง ดวงหน้านั้นเผือดลงด้วยขาดอากาศ ลมหายใจที่อ่อนแผ่วยิ่งกระชั้นและขาดห้วง

 

 

 

แต่หัวใจที่กำลังเจ็บปวดทรมานนั้นร่ำเรียกหาให้ใครคนใดคนหนึ่งปลิดปลงชีพของตนให้หลุดพ้นจากหยาดน้ำตาเสียที

 

 

 

 

 

 

 

มิโรเข้าใจ.....

 

 

 

......

 

..แต่เขา... ทำไม่ได้..

 

 

 

มือทั้งคู่ปล่อยเรือนร่างบอบบางบาดเจ็บนั้นลง เสียงขลุกขลักหอบเฮือกหลุดรอดจากลำคอที่มีรอยเป็นจ้ำแดง

 

ดวงตาสีแดงไร้แววไม่ปรากฏสิ่งใดๆ แต่คามิวตกใจจนเห็นได้ชัด เขารู้ดี...

 

 

 

 

 

มิโรประคองร่างไร้เรี่ยวแรงที่กำลังจะทรุดลงแทบเท้าไว้ ไม่เอ่ยคำใด แต่เขากดริมฝีปากลงไปบนกลีบปากที่แห้งระโหยนั่น

 

 

 

และยิ่งเจ็บปวดเมื่อรู้ว่ามันเย็นชืดและเค็มคาวเลือดเพียงไร

 

 

 

และมันก็..เปียกชื้นจากหยาดน้ำตา..

 

 

 

เขา.......ไม่คิดว่าตนเองจะมีหัวใจอีกต่อไปแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นับแต่วันนั้น...... แต่.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แต่... หัวใจของเขาถูกปลุกเพราะคนคนนี้... อีกครั้ง.... อย่างรุนแรง...

 

 

 

 

 

 

 

และแลกมาด้วยความเจ็บปวด ทั้งของเขา... และ..... ของคามิว......


+++++++++++++++++++++++

อันที่สองนี้สั้นมากค่ะ ^^;;;
ก่อกำเนิดจากภาพแรกแหละค่ะ หลังจากเศษฟิคเรื่องแรกผ่านไป ซึนะก็พูดถึงเรื่องที่ 'คามิวตาบอด' ในแชปเตอร์แซงค์ฯ ค่ะ
ซึ่งตอนนั้นก็คุยไปว่าที่จริงคามิวตาบอดก็ดีเหมือนกัน เพราะจะได้เห็นได้ชัดว่า...

+
++++++++++++++++++++++
ซากะรวดร้าวขึ้นในลำคอ....

 

ชากะต้องการแบบนี้หรือไรกัน!!!

 

ทำไมต้องปล่อยให้คามิวยังได้ยินอยู่กันนะ... น่าจะ.... ทำลายประสาทนั้นเสีย...

 

แค่คามิวไม่อาจมองเห็นผู้ที่ดึงตนเองให้กลับมาจากนิทรานิรันดร์ได้ยังไม่เจ็บปวดมากพอหรืออย่างไร? กลับปล่อยให้... น้ำเสียงแข็งกร้าวไร้ความนุ่มนวลนั้น บีบรัดหัวใจของคามิวให้ตายทั้งเป็นอีกหรือ

 

 

 

น้ำตาไม่ไหล ไม่ได้หมายความว่าไม่เจ็บปวด

 

 

 

 

 

ดวงตาไร้แววสะท้อนราวกับบ่อน้ำถูกโยนก้อนหินใส่ มันกระทบไหว กระตุกเร่าๆ ภายใน

 

 

 

เขาสดับเสียงคามิวครางแผ่วราวคนใกล้หมดลมหายใจ เหมือนคนที่ดวงใจถูกฉีกกระชากจากอก

 

 

 

 

 

 

 

วินาทีนั้น... ซากะอยากสาปส่งผู้คนบนโลกทุกคน

 

 

 

..ฐานทำให้คามิวเสียใจ........
+++++++++++++++++++++

ซึนะเป็นกึ่งๆ สาวกซากะมิวค่ะ ^^;;;

เรื่องที่สาม.. อา.... เรื่องนี้มาจากภาพนี้ค่ะ..

ไม่อาจลงรูปได้ ทางลิงก์แล้วกันนะคะ =3=
>> http://i16.photobucket.com/albums/b8/mayasama/FA%20saint%20seiya/SSmimus19.jpg


อา... ขอเตือนไว้สำหรับผู้ที่จะอ่านต่อ เรื่องนี้
NCแล้วนะคะ (ขอบคุณท่านเซียสทื่ช่วยแต่งค่ะ ^^)
ใครอ่านไหวก็เชิญเลยค่ะ
^^

++++++++++++++++++++++++
"....จะทำอะไรน่ะ?" แล้วคนในอ่างที่นั่งนิ่งมาตลอดตั้งแต่อีกฝ่ายเปิดประตูเข้ามาในห้องน้ำเสียเฉยๆ ก็อดรนทนไม่ไหวเมื่อเห็นว่าฝ่ายตรงข้ามปลดเสื้อตัวเองออก คามิวนิ่งมองอย่างเรียบเฉย แต่ในใจนั้นเต้นไม่เป็นส่ำ

ใครกันนะสร้างมิโรออกมาได้ถึงขนาดนี้
?

 

รูปร่างสูงชะลูด บ่ากว้างตรง รูปร่างได้สัดส่วนราวรูปปั้นเทวบุตรจุติ เมื่อเขาใช้นิ้วเรียวยาวดึงเสื้อยืดออกจากศีรษะ เส้นผมหยักศกสีทองก็ไหลพาดลงกับไหล่ เคลียอยู่กับแผ่นอกแข็งแกร่งราวกับภาพวาด

 

 

 

และใบหน้าคร้ามแดดนั่นก็ประดับพร้อมส่วนด้วยจมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากได้รูปที่ไม่หนาจนเกินไปและไม่บางจนแลดูโหดเหี้ยมนั้นเหมือนจะแย้มยิ้มด้วยรอยยกที่มุมปาก คิ้วเข้มแต่รูปสวยเหนือดวงตาซ่อนไว้ใต้เส้นผมที่ถูกมือคู่ใหญ่เสยออกเสียให้พ้นจากใบหน้า

 

 

 

และดวงตาคู่นั้น...... ดวงตาคมกริบคู่นั้นที่มองตรงมาราวกับจะบอกว่ารู้ทันเขา...

 

 

 

 

 

 

 

มันเปล่งประกายระยิบระยับอยู่ในไพลินสีน้ำเงินเข้ม..

 

 

 

อา..... ดวงตาของมิโร........ มัน.... มันกำลังจะทำให้เขาละลาย...

 

 

 

 

 

 

 

"อยากดูเหรอ?" น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยพร้อมกับที่เจ้าตัวหันหน้ามาหาด้วยรอยยิ้ม คามิวแก้มแดงจัดด้วยอีกฝ่าย...... ไม่ได้ใส่อะไรเลย...

 

"จะบ้ารึไง!" เขาปฏิเสธด้วยน้ำเสียงติดจะสั่นไหว นึกเจ็บใจตัวเองขึ้นมาทันควัน

 

 

 

แค่มองก็ตื่นตัวไปทั้งร่าง..... ไม่อยากจะเชื่อ...

 

รู้หรอกว่าร่างกายนี้คุ้นเคยสัมผัสของอีกฝ่ายจนแทบจะเข้าใจไปทุกกิริยา.. แต่... แต่....

 

แบบนี้ก็ไม่ดีนะ...

 

 

 

"อย่าปฏิเสธให้ยาก" ร่างสูงใหญ่สาวเท้าเข้ามาใกล้ หย่อนกายลงในอ่างอาบน้ำที่ดูจะแคบไปสำหรับคนสองคน "เมื่อกี้ยังเห็นอยู่เลย.. นายใช้ตาสวยๆ ของนาย.... มองตรงนั้นฉันไม่ใช่เหรอ?"

 

"ก็หันมาแบบนั้น ต่อให้ไม่ได้ตั้งใจ ก็ต้