ฟิคเก่าๆ ย้อนหลัง HBD Aioria~~~

posted on 23 Sep 2006 16:50 by yonlytwin

ฟิคเก่าๆ ย้อนหลัง HBD Aioria~~~

ซึ: กลับมาหลังจากไม่ได้อัพมานานแสนนาน....
ซา: เพิ่งรู้ตัวหรือครับเจ้าหญิง - -;;;
ซึ: เอาน่า มอห้ามันยุ่งนี่นา .....แต่สอบเสร็จแล้วก็มีเวลาบ้างล่ะน่า!!
ซา: อือฮึ...พูดอีกก็ถูกอีก ใช่ ยุ่งจนไม่มีเวลากระดิกตัว - -;;
ซึ: วันนี้ก็เลยกะจะลงฟิคเก่าๆ ที่แต่งไว้
ซา: โพสลง TSS ไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ยังจะเอามาลงในนี้อีก?
ซึ: ก็ลงๆ ไปเหอะ ถือว่าเก็บไว้ไง~~
ซา: = = <<เถียงไม่ออกด้วยความเหนื่อยใจ เออ~ เอายังไงก็เอา

[SF] G I F T form Eros (happy birthday for Aioria)
Stellar -==- Goldsaint Leo Aioria
Writer -==- Zunako

สิบหกสิงหาคม เวลาเก้านาฬิกา.......
ท้องฟ้าของแซงค์ทัวรี่ในวันนี้ใสกระจ่าง เมฆปุยลอยละล่องเกลื่อนเป็นสำลีสีขาวบนพื้นหลังสีฟ้า ใบไม้สีเขียวและดอกหลากชนิดแข่งกันอวดโฉมบนกิ่งก้านสาขาของหมู่ไม้ บรรยากาศสบายของช่วงเริ่มต้นฤดูร้อน
ร่างสูงของชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังเดินลงจากเนินเตี้ยๆ ลงไปยังพื้นที่ปกคลุมด้วยผืนหญ้าช้าๆ ใบหน้าคมได้รูปแบบคนยุโรปแสดงถึงความละเหี่ยใจมากถึงมากที่สุดชนิดที่เรียกได้ว่าบางทีอาจจะกระโดดลงจากหน้าผาใกล้ๆ นั่นให้เดี้ยงไปซะเองเลย

ไอโอเรียกำลังอารมณ์ไม่ดี ไม่ดีมากๆ ไม่ดีมากๆๆ!!!!

สาเหตุน่ะเหรอ......
ก็วันที่สิบหกสิงหาคมเนี่ย!!!!! วันเกิดชั้นนะ!!!!!
แล้วไม่มีใครจำได้ซักคน?!!!!!

ทั้งพี่ไอโอรอส ทั้งเจ้าชู่ ทั้งสง่า ไอ้น่อนก็จำไม่ได้ (แต่ความจริงก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากกะไอ้หมอนี่เท่าไหร่) อันเดรก็ไม่รู้ แม้แต่เพื่อนสนิทอย่างไอ้มี่ก็ยังลืม!!! แถมยังมีหน้ามาตบใหล่ปั่บๆ ระริกระรี้บอกว่าวันนี้มันจะไปเดทกับคามิวสุดที่รักของมันอีก ของขวัญสักชิ้น คำอวยพรสักคำ เพลงแฮปปี้เบิธเดย์สักเพลงยังไม่มีใครให้เลย!! โว้ยยย~!!! ฉันเกลียดๆๆ เกลียดพวกแกทุกคนเล๊ย!! \(TT[]TT)/
แฮปปี้เบิธเดย์ทูมี แฮปปี้เบิธเดย์ทู๊มี TT_TT ร้องให้ตัวเองก็ได้ฟะ......... ฮือๆ น้อยใจอ่ะน้อยใจ.... วันนี้อากาศก็ออกจะใสกิ๊ง ทำไมถึงได้ต้องมีแต่ตูคนเดียวที่ต้องมาเศร้ามาซึมอยู่อย่างนี้!

ทันทีทันใด?! ไอโอเรียก็รู้สึกได้ถึงคอสโม่มหาศาลที่เข้ามาใกล้!!
.........พร้อมกับเสียงดังโครมใหญ่อันเกิดมาจากต้นไม้ใกล้ๆ หักเป็นสองท่อน........ เนื่องจากผู้มาใหม่....ชนซะหัก.......=[]=
ไอโอเรียชักงง ตูยังไม่ทันได้ตกใจก็ร่วงซะและ........
นี่? เป็นอะไรรึเปล่า? เอ่ยถามร่างที่นอนแน่นิ่งอยู่ใต้กิ่งไม้หักๆ อย่างเสียวใส้ อู๋ยยยย~ หัวโนเป็นลูกมะอึก (????) เชียะ = =|||
ม่ายเปงรายยยยย~~~ @[]@ คนที่เพิ่งชนต้นไม้พยายามยันตัวเองให้ลุกขึ้น เรียคุงยิ้มแหย เหอะๆ ไม่เป็นไรเลยนะนั่น.....
มานี่มาฉันช่วย ค่อยๆ ดึงตัวคนซุ่มซ่ามขึ้นมา แล้วพอได้สังเกตชัดๆ ก็ต้องอ้าปากเหวอ
เจ้าเด็กผมทองมีปีกพั่บๆ ที่หลังนี่มัน?! เทพอีรอสแห่งความรักนี่หว่า~!! O[]o|||||| (ถึงว่าคอสโมพี่แกระเบิดระเบ้อ...)
เรียคุงถอยกรูดดดดดดด~ =[]= ซวย! ซวยหนักกว่าเดิมอีก! อาธีน่า!!!! ท่านจะกลั่นแกล้งแมวน้อยๆ ตัวนี้ไปถึงหน๊ายยยยย~ย!! TT[]TT

ขอบใจนะที่ช่วย เทพอีรอสยิ้มให้อย่างอ่อนโยนสมตำราเทพ เพื่อเป็นการตอบแทน.....
ไม่เป็นไรครับ!!! ไอโอเรียตอบทันควัน เพราะแบบนี้ไงถึงได้ว่าซวย!!!

ใครๆ ก็รู้ดีว่าเทพแต่ละองค์น่ะจิตป่วนกันทั้งน้านนน~!!! แล้ว..... แล้วต่อให้ไอ้ที่ให้มาน่ะไม่ใช่คำสาปก็เหอะ แต่คำอวยพรของเหล่าเทพทั้งหลายก็สร้างความวินาศสันตะโรได้ไม่แพ้กันเท่าไหร่หรอกน่า!!!

ไม่เป็นไรหรอก หนุ่มน้อยผมทองหัวเราะชอบอกชอบใจ ไม่ได้ทันมองใบหน้าซีดๆ ของคนที่ตัวเองกำลังจะให้พรเลยแม้แต่น้อย ถ้าจำไม่ผิดที่นี่คือสิบสองวิหารของพวกเซนต์ภายใต้สังกัดเจ๊อาธีน่าสินะ งั้นดีล่ะ..........
ไอโอเรียเหงื่อแตกพลั่กเมื่อเห็นว่าอีรอสคว้าคันธนูขึ้นมา พร้อมลูกธนูหัวรูปหัวใจที่มีขนาดน้องๆ เสาเข็มนิสสสสส เดียว เอิ้กกกก ม๊ายยยยยยย~~~~~~~~~~~~!!!!!!!!!! O[]O||||
ยังไม่ทันที่เรียจะได้แหกปากโหยหวนในชะตากรรมอันแสนซวย (ตั้งแต่ฟิควี่) ของตัวเอง คันธนูทองก็ลั่นผึง!! ลูกธนูหัวใจลอยละลิ่วววววว แตกกระจายพร่างพรมเหนือสิบสองวิหารในทันที?!

โอ้วววววววว ก็อดดดดดดดดดดดด์ TT[]TT.

ขอให้ผู้ที่โดนผงศรทองแห่งข้า จงหลงรักชายคนนี้จนโงหัวไม่ขึ้น~~~!!!! >[]< หนุ่มน้อยผมทองประกาศลั่น ไอโอเรียเข่าอ่อนร่วงแผละลงกับพื้น ทั้งตัวเหมือนกลายเป็นสีขาวดำ ช็อค!! ช็อคเซ่ะท่าน!!!
ขอให้มีความสุขกับพรน๊า~ >3< พูดจบปุ๊บก็สะบัดปีกบินไปไม่ใส่ใจคนอึ้ง โอะๆ ดีใจขนาดนั้นเลยเรอะ!! ^______^ เทพแห่งความรักยังคงคิดเข้าข้างตัวเองต่อไปด้วยสโลแกนประจำตัว มีคนรักใคร่ย่อมดีกว่ามีคนเกลียดชัง โฮะๆๆๆ

ทิ้งเรียคุงให้อ้าปากค้างเผชิญหน้ากับความเป็นจริงที่โหดร้ายเพียงลำพัง..... = =
_--_--_--_--_--_--_--_--_--_--_--_--_--_--_--_--_--_
สิบหกสิงหาคม เวลาเก้านาฬิกายี่สิบเจ็ดนาที.......
ขายาวๆ ก้าวเร็วจนแทบจะกลายเป็นวิ่งไปยังปราสาทเซนจิทาริอัสในทันทีที่ตั้งสติได้

ไม่จริงหรอก พรแบบนั้นมันจะไปมีผลอะไรกับเหล่าโกลด์เซนต์ที่ทั้งจิตใจเข้มแข็งและแกร่งกล้าอย่างพวกเรา...... ไม่มีผล....... ไม่มีผล...... โหะๆ ขอให้ไม่มีผล!!! TT_,TT

พี่ครับ!!! เปิดประตูห้องหนังสือดังปัง! ไอโอเรียมองพี่ชายตัวเองที่เงยหน้าขึ้นจากหนังสือเล่มหนาอย่างหวาดหวั่น.....
อะไรเหรอเรีย? เสียงตอบรับยังคงนิ่งนุ่มสุขุมทุ้มเท่ห์เหมือนเคย เรียคุงถอนใจเฮือกด้วยความโล่งอก นึกว่ามันจะไล่ตามไล่กดตรูทั้งแซงค์แล้วซะอีก ลัคกี้~ \(>w<^)\ ~~ /(^>[]<)/~~
ไม่มีอะไรหรอกฮะ นั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามด้วยความสบายใจ กลุ้มใจซะเว่อร์เลย โกลด์เซนต์อย่างพวกเราจะไปโดนพรควบคุมจิตใจง่ายๆ ได้ยังไงกันล่ะเนอะ ^w^ แถมที่นี่ก็มีพลังของอาธีน่าคุ้มครองอยู่ ทำอะไรไม่ได้หรอกน่า~~
ไม่มีอะไรแน่นา? เฮียรอสขมวดคิ้ว ถ้ามีอะไรช่วยได้พี่ก็จะช่วย
โฮ้ยยย ไม่มีหรอกฮะพี่ ผมแค่เจออะไรมาเล็กๆ น้อยๆ ในใจก็คิด......ไม่น้อยเท่าไหร่หรอกที่จริงน่ะ..... ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกฮะ

ไอโอรอสนิ่งไปพักหนึ่ง........
ไม่ให้เป็นห่วงได้ยังไง..... ลุกจากที่นั่งฝั่งตรงข้ามมายืนเท้าแขนกับพนักเก้าอี้ที่น้องชายนั่งอยู่ ไอโอเรียเงยหน้ามองด้วยความสงสัยผสมความซื่อ (บื้อ) สุดขีด........
ก็นายเป็น..........
ใบหน้าของเฮียรอสค่อยๆ ก้มต่ำลง................
ป......เป็น? ชักจะสังหรณ์แปลกๆ แล้วนะ
เป็น................................. ต่ำลงมาเรื่อยๆ เรื่อยๆ....เรื่อยๆ........ เรียคุงถอยกรูดได้แค่คืบเดียว ติดพนักเก้าอี้!!!! TT[]TT
ฮะ.........เฮ้ย!!!!! พี่พี่รอส!!!! เสียงตะกุกตะกักพร้อมเหงื่อกาฬไหลท่วมตัว เป็นบ้าเป็นบออะไรไม่สนใจแล้ว! บ.....ใบหน้าของพี่ชายเขา ....ใกล้เข้ามา ....ใกล้เข้ามา...... ใกล้เกินไปแล๊ววววววว~!!!!!! >[]<||||||

พี่ไอโอร๊อสสสสสสส~!!!!!!
กาแลกเซี่ยนเอ็กซโพรช่านนนนนน

ตู๊ม~~~~~~~~~~~~ม!!!!!!
ไอโอเรียอ้าปากค้างมองผู้มาใหม่สองคนที่ดันยิงท่าไม้ตายสุดโฉดลงพ