♫Blueberry's Relax♪

(แปะไว้กันบล็อคเบี้ยวเจ๋ยๆ...)


ตอบเมนท์ฉินะ..
_{(ไม่ได้ตอบมานานแค่ไหนแล้วคะนี่... ตูผิดเองแหละที่ขี้เกียจ..)}

W-indsY*キトンギ 銀ちゃん好き！！ => เค้าก็จะอาวอ้ะ! ใครก็ได้ดึงโคมาเอะซาลอนกลับมาทีค่ะ XDD
เป็นเมียถึงจะด่าได้นี่ฟังราวกับเป็นสามีที่ไร้สมรรถภาพอย่างแรงเลยค่ะ
...เอากันจริงๆ คิดว่าคุณกินเนี่ยตายยากค่ะ - -
ความทนทานเรียกได้ว่าน้องๆ แมลงสาบเลยมั้ง


 いくみ => ชมเรื่องสำนวนแล้วเขินนะคะ XD;;
คุณเนมเก่งกว่าอีก ก็ตอนเคสเขียนในบล็อค... อุบส์..=v=
ชอบโดนี้เพราะสีนี่ล่ะค่ะ มีอันนึงที่เป็นสีฟ้าอมเขียว ดันอ่านยากกว่าสีชมพูนี่อีกเพราะสว่างเกิน แต่อะไรที่มันแปลกใหม่ก็ดูดีออกนะคะ หัวคุณฮิเป็นสีบานเย็นด้วยล่ะ ฮ่าๆๆๆ


*+*~MeiGeTsu~*+* => เค้าเองก็เจอแต่แบบอิงค์ล่ะค่ะ =v=; ภาษาอื่นก็มีเรอะ
ยินดีค่ะ ทางนี้ก็ขอบคุณที่อุตส่าห์เข้ามาบ่อยๆ ทั้งที่ออกจะอัพอะไรไม่เป็นเรื่องนะคะ


VånÏ 』*  => อนิเมจบคนไม่จบมั้งคะ ฮ่าๆๆ (พอๆ กับเวลาฉันเจอกีอัสน่ะค่ะ... ไม่ต่างกัน)
แต่ก็ยังอยากอ่านโดกินทามะของโคมาเอะจริงๆ นะ TvT
เมียคุณกินน่ารักเนอะคะ!! น่าล่อลวงเป็นบ้า! ติดแผนง่ายด้วยอ้ะคนอะไร!! ถ้าเป็นเรื่องชมคุณฮิฉันหนับหนุนแทบทุกเรื่องเลยค่ะ! ฮ่าๆๆๆ


みあかちゃん => วันไหนที่กินฮิอยู่ด้วยกันมันก็วันแห่งความรักแล้วล่ะค่ะ  <<น้ำเน่า


แมลงปอล้อลม => ก๊าก เจอสีฟ้าแล้วจะแสบกว่านี้ค่ะ (หรือจอเค้าสว่างไปเอง?)
มันเป็น 'ความซึนที่คุณฮิคู่ควร' น่ะค่ะ...


★ SCARLET :) => อา เวลาอ่านโดเป็นแบบนี้จริงๆ ค่ะ (ยิ่งถ้าภาษาอื่นที่ต้องใช้การแปลนี่ เกือบกระอัก ฮ่าๆๆ)
อาอลิอีมีจนรึเปล่านะคะ ฮ่าๆๆ ขอแค่ขนตรงผ้าขาวย่อมไม่เป็นไรเนอะคะ ....ขอแค่อย่าให้ผมเหมือนขนหน้าแข้งอาอลิก็พอ...
ไม่เป็นไรมิได้ค่ะ XD;; เครดิตให้โคมาเอะซาลอนไปเต็มๆ เถอะค่ะ อร๊าง รังสรรค์ออกมาได้สุโก้ย

manese => จิมิคุงมาเพื่อให้คุณฮิแสดงความเป็นคนปากร้ายน่ะค่ะ แย่เนอะ XDD
ส่วนกล้องถ้าได้อะไรแล้วไรท์ซีดีเผื่อได้มั้ยคะ กร๊ากกกก
อุ ขอบคุณค่ะ XDD ทางนี้ก็ต้องขอบคุณเหมือนกันที่ชอบนะคะ อรั๊งงงงง *กอด*


benihime => ....ดองไว้ก็ยังอุตส่าห์ต้องทำใหม่อยู่ดีค่ะ TvT บ้าเนอะ
วันเกิดคุณฮิก็อาจจะทำเผื่อไว้ล่ะค่ะ XD;; เผื่อไม่ได้อยู่กรุงเทพ ปะไว้ล่วงหน้า แต่กลัวว่าต้องทำใหม่อีกจังค่ะ เป็นพวกถ้ากลับมาอ่านแล้วจะเจอข้อเสียแล้วแก้ได้ เพราะงั้นเลยต้องแต่งฟิคลงสมุดก่อนแล้วค่อยพิมพ์ ไม่งั้นก็เน่าเหมือนกันค่ะ
นั่นสิคะ ขอให้ถือไม้เท้ายอดมายอง ตะบองยอดพาเฟ่ต์ ฮ่าๆๆๆ
ทางนี้ก็คิดตึ๋งทชชี่ค่ะ TvT อา ทชชี่ ยังนึกถึงนวมของเธอเสมอนะจ๊ะ


★+::+@MilY+::+★ => อุ๊ย ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเช่นกันค่ะ
เขาน่ารักกันแบบนานๆ ทีค่ะ =v=;; อย่าเชื่อโดมาก เจอของจริงแล้วคุณจะรู้...


IlLeCT => รักแบบซึนเดเระนี่เนอะคะ ฮ่าๆๆ =v=
อุ๊ ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ XD ยินดีค่า
ได้เผยแพร่ความเพ้อของตัวเองให้คนอื่นนี่ยอดมากค่ะ!

youuue =>


H ö t ä r ü ~ ♪ => ขืนเรทก็แปะทั้งอันไม่ได้สิคะ คุณแพรก้อ
(แต่ก็อยากอ่านค่ะ แฮว่กๆๆๆ )
*เข้าไปตบเข่าคุณแพรด้วยอีกคน*





ถึง คุณตามแก้คาตะ โทชิตามแก้ ที่รักยิ่ง

(ถ้าไม่ว่าอะไร ฉันอยากจะบอกว่าหากไม่อยากจิตตกไปพร้อมกัน ..เนื้อหาสาระมันอยู่ช่วงล่างๆ น่ะค่ะ )




แต่ถ้าอยากอ่านข้างบนนี้ด้วย ก็ต้องขอขอบคุณเป็นอย่างยิ่งค่ะ

ปกติฉันเองก็มีคาแรกเตอร์ที่อยากจะเป็นค่ะ อยากจะเข้มแข็งแล้วก็ลัลล้า ไม่อยากให้ใครเปิดบล็อคนี้มาแล้วเจอแต่เรื่องจิตตกของ จขบ. ทั้งที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นั้นๆ ด้วยเลย.....=v=; เพราะงั้นที่บล็อคนี้ไม่ค่อยมีเนื้อหาแบบไดอารี่เท่าไหร่นักก็เป็นผลมาจากเรื่องนี้ล่ะค่ะ
(ไม่เกี่ยวกับการดองบล็อคนะคะ ฮ่าๆๆๆ ตามแก้นิสัยขี้เกียจให้ฉันหน่อยสิคะ ตามแก้คาตะซัง)

แต่ในเมื่อคนที่ฉันชอบทั้งสองคนบอกว่าที่นี่เป็นที่ของฉัน มีๆ ก็ใช้มันซะบ้าง ฉันก็เลยคิดว่าน่าจะลองดูสักครั้ง ....แต่เอาจริงขึ้นมาก็ดราฟเอนทรี่นี้ไว้มาสองวันแล้วค่ะ - -


เรื่องของเรื่อง วันอาทิตย์ก่อนเป็นวันก่อนเปิดเทอมของฉันเองล่ะค่ะ ทีนี้ด้วยความที่ฉันมันมนุษย์ขี้เกียจ ท่านน้องของฉันเองก็มนุษย์เฉื่อยชา (ฮา) ฉันเลยต้องโทรไปเช็คกับเพื่อนว่าวันจันทร์ต้องเรียนกี่โมง อย่างน้อยๆ วันแรกขอตรงเวลาบ้างก็ดีวะ
ได้ความจากเพื่อนว่า "เอ๊ย ขอโทษ ลืมบอกแกไปเลย วันจันทร์กับอังคารไม่มีเรียนนะ"
อ่ะ โอเคค่ะ น้อยใจนิดหน่อย แต่อุตส่าห์ขอโทษมาแล้ว อีกอย่างก็ใช่ว่าจะเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกัน...... คือจริงๆ เคยเป็นแต่มันแตกออกเป็นสองกลุ่มแล้วน่ะ ประเด็นนี้จะยกยอดไปดีมั้ยคะ? ไม่ค่อยเกี่ยวกันค่ะ ฮ่าๆๆ

ด้วยความที่ฉันกลัวว่าเพื่อนๆ ในกลุ่มที่สนิทกันจะไปมหาลัยแล้วรอเก้อ ก็เลยโทรไปหาเพื่อนที่สนิทที่สุดเพื่อบอกข่าว
ปรากฎว่ารู้กันหมดแล้วค่ะ รู้กันทั้งกลุ่มเลยด้วย

...........คิดว่ารู้ตั้งแต่วันศุกร์หรือเสาร์แล้วด้วย
...ฉันไม่รู้แล้วค่ะว่าจะรู้สึกยังไงดี แต่ฉันแบบว่า.....แบบว่าแล้วฉันล่ะ?

ฉันทราบว่าไม่ดีที่จะคิดแบบนี้ค่ะ แต่ฉันเหมือน... เหมือนได้ยินเสียงเปรี๊ยะในหู หรืออะไรสักอย่าง (ว่าเกินจรืงไปหน่อยมั้ยคะ? TvT)
เพื่อนที่ฉันรักที่สุดบอกว่า "อ้าว ก็เห็นว่า xx จะโทรไปบอกแกเอง ฉันก็เลย..."



ฉันผิดใช่มั้ยคะตามแก้คาตะซัง
ทั้งที่เพื่อนไม่ได้ผิด อาจจะแค่ลืม เพื่อนไม่ได้ผิด เพราะนึกว่าเพื่อนอีกคนจะบอกฉันเอง
แต่ฉันเห็นภาพฉันกับน้องไปมหาลัย แล้วก็ยืนบื้อๆ อยู่ตรงนั้น ไม่รู้ว่าเขาไม่มีเรียนกัน..

ความจริงมันก็มีกรณีนี้บ่อยนะคะ แล้วฉันก็รู้ตัวด้วยว่าฉันผิดเอง ฉันไม่ชอบเข้าสังคมค่ะ ไม่ชอบคุยโทรศัพท์ (ฉันเพิ่งค้นพบว่าสกิลมิตรภาพจะมีปริมาณผันแปรในทางเดียวกันกับเวลาในการถือสายโทรศัพท์ค่ะ) ไม่ชอบเที่ยวกับเพื่อนๆ แล้วก็ไม่ชอบไปนอนค้างบ้านคนอื่นด้วย (แน่นอนล่ะ เพราะไม่มีเน็ตไง! ฮ่าๆๆๆ)
อาจจะเป็นเพราะมีท่านน้อง อยู่ด้วยกันมาตลอด เพราะอย่างนั้นรึเปล่าทำให้ฉันกับซาโนะซังเป็นคนห่างสังคมไป

แต่ว่านะคะ ตามแก้คาตะซัง
เพื่อนกลุ่มนั้นฉันรักที่สุดเลย
เพื่อนคนนั้น ฉันก็อยู่กับเขามาตั้งแต่ ม. ปลาย
เพราะอย่างนั้นฉันเลยเสียใจค่ะ



และเพราะแบบนั้นรึเปล่านะคะ ที่ทำให้มีเส้นคั่นระหว่างเราเสมอเลย เรื่องแบบที่พิมพ์ในบล็อคตอนนี้ ฉันเอาไปพูดไม่ได้หรอกค่ะ
ทุกครั้งที่มีกรณีแบบที่คนอื่นรู้แต่ฉันไม่รู้ เพื่อนๆ ก็จะตามมาขอโทษ ส่วนฉันก็ได้แต่บอกว่า "ไม่เป็นร๊าย ไม่ซีเรียส แหม เค้าเข้าใจ ลืมบ้างก็ไม่มีใครว่าหรอก ใครจะไปจำเรื่องทั้งหมดได้บ้างล่ะ"

แต่บางที จริงๆ นะคะ ฉันก็อยากจะบอกไปเหมือนกันว่าฉันเสียใจนะที่พวกเธอไม่...... คือ.. ไม่เห็นความสำคัญของฉันเลยเหรอ?
ฉันควรพูดใช่ไหมคะ? แต่พูดไม่ออกเลยค่ะ ทำให้เรื่องบานปลายไปใหญ่แน่ๆ ฉันไม่อยากให้ใครมีอคติด้วย ไม่อยากให้เห็นเป็นคนเรื่องมาก
แล้วอีกอย่าง เพราะฉันไม่ยื่นมือไปหาเอง ฝ่ายนั้นเขาจะยื่นมือกลับมาได้ยังไง

แต่คนเราก็ต้องการ 'คนที่มองเห็นเราเป็นคนสำคัญ' ค่ะ ออกจะน่าอายที่ฉันยังละโมบในส่วนนั้นอยู่มากจริงๆ



จริงๆ แล้วฉันถนัดการทำเรื่องใหญ่เป็นเรื่องเล็กนะคะ ดังนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันก็ไม่อยากโวยวาย อย่างที่บอกไปว่าฉันอยากมีคาแรกเตอร์แบบแฮปปี้เย้วๆ ไปวันๆ นี่ล่ะค่ะ =v=; แม้กระทั่งเอนทรี่นี้ที่ตั้งใจจะระบาย ฉันก็ยังพยายามให้มันออกมาลัลล้าที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้นะคะ! *ขึงขัง*
ดังนั้นที่เขียนวันนี้ไม่ใช่การขอการตามแก้แต่อย่างใดค่ะ ฮ่าๆๆๆ =v= เรื่องของตัวเองต้องหาทางแก้ไขเอง น้องถั่วเอ็ดสอนมาค่ะ *ยกมือกราบงามๆ*
ฉันแค่มีความรู้สึกว่าถ้าไม่ระบายออกมาบ้าง ต้องอัดเต็มอกตายแน่ๆ เท่านั้นเองค่ะ TvT อย่างว่าไงคะ ฉันบอกเพื่อนๆ ไม่ได้ กับซาโนะซังเองเขาก็กลุ้มของเขาอยู่แล้ว เอาใส่กันเองเดี๋ยวเรื่องใหญ่ตามมาค่ะ XD

ฉันขอแค่เอนทรี่นี้เอนทรี่เดียวเองค่ะ :3 เอนทรี่ต่อไป ฉันจะกลับไปเป็นคาแรกเตอร์แฮปปี้บ้าบอถูกล่อง่ายต่อไปนะคะ

^{((อีกอย่างที่ค่อนข้างจะน่าอาย ฉันยังคงมีความหวังเล็กๆ ว่าอยากให้เพื่อนคนไหนสักคนเปิดมาเจอที่ฉันเขียนไว้นี้... แต่แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ ถึงจะเป็นไปได้ก็อย่าเปิดเลยค่ะ เพราะมันจะเป็นเรื่องใหญ่มากแน่ๆ ทะเลาะกันแหงๆ ฮ่าๆๆ TvT))}

จบเรื่องบ่น มาถึงที่เป็นสาระจริงๆ ซะที

วันอาทิตย์ไปมังกะมาร์เช่มาค่ะ!!
อย่าถามถึงรูปค่ะ ฉันไม่มีค่ะ ฮ่าๆๆๆ
เจอพี่อาร์ตได้แวบเดียว ควักกล้องขึ้นมาจะถ่ายรูป ถ่านหมดค่ะ  ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ *หัวเราะแบบช้ำชอกใจ* บับแว่เพิ่งกลับมาจากที่บ้านเมื่อเช้าวันอาทิตย์ เลยไม่ได้ชาร์ตไม่ได้อะไรไว้เลยค่ะ สลัดดดดดดด

งานนี้จัดดีค่ะ เสียดายไปหน่อยไม่ได้บ้าโวคัลลอยด์ .....แต่ตอนกีอัสได้อนิเมอันดับหนึ่งฉันแทบบ้าเลยทีเดียว กร๊ากกกกกก ลูลู่วววววของแม่ยก!!
ดังนั้นงานนี้น่ะ
เป้าหมายคือคุณลูค่ะ!!



^{....ไม่มีรูปค่ะ TvT กุซิก...}



แฮปปี้เบิธเดย์นะคะคุณลู~ มีความสุขมากๆ ทำตัวโมเอ้น่ารักแบบนี้ตลอดไปหนอ
ดูแลโกโร่กับโกโสดีๆ มีตังค์ใช้พอๆ กับแบงค์กาโม่ที่ให้ไป ได้กินช็อคโกแล็ตตลอดทั้งปี ได้ลูกอมบรรณาการเยอะๆ
....แล้วอะไรอีกดี ขอให้ชีวิตเปรี้ยงปร้างได้ดั่งพลุนะคะ!


ตอนนี้โดนไซโคเรื่องเกมส์แข่งรถ ทั่นรองดูท่าจะอยากเล่นมากค่ะบ่นทุกวันเลย ฮ่าๆๆๆ

ไม่มีเรื่องมาอัพเลยก็จริง แต่ขอบคุณคุณฟ่าง คุณฟ้า คุณวา คุณปิ่น คุณเนม แล้วก็คุณลู ที่มาทำให้ชีวิตอิจั๋นสดชื่นค่ะ ถ้าทำอะไรไม่ดีในงานไป ก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ



หมดเรื่องหมดราว เฮ ขอบคุณที่อ่านค่ะ ตามแก้คาตะซัง
เดี๋ยวฉันจะออกไปกินเนื้อย่างกับท่านน้องแล้วก็เพื่อนๆ ค่ะ อยากกินแล้วสินะคะตามแก้คาตะซัง แต่ไม่มีมายองเนสนะคะ


ด้วยรักและมายองเนส (ฮิจิคาตะสเปเชี่ยลเลี่ยนมาก)
ฟุโจฉิกินฮิ
ซึนาโกะ


ปอลอแรก ตอนนี้ฉันเอนจอยอีตติ้งมากเลยค่ะตามแก้คาตะซัง ตามแก้ให้ฉันหน่อยสิคะ
ปอลอที่สอง วิชาที่ฉันตั้งใจจะเก็งเอมันเจือกได้บีบวกล่ะตามแก้คาตะซัง ไปตาม(ฆ่า) แก้(เกรด)อาจารย์ให้หน่อยสิคะ
ปลลอที่สาม ฉันไปลอยกระทงเอ็กซ์ทีนมาแล้วแต่ลืมเซฟรูปกระทงตัวเองค่ะ!! ตามแก้คาตะซัง! ตามแก้ลากกระทงของฉันมาให้หน่อยสิคะ! อยู่บ่อแกะแพะสาขาแรก กระทงขาวนะคะ คามแก้คาตะซัง จะว่าไปคำอวยพรก็ประมาณว่าของให้กินฮิคู่กันไปนานๆ ล่ะค่ะ!
ปอลอที่สี่ เวลาฉันนึกถึงคุณทีไร ก็นึกสัปดนขึ้นมาทุกทีเลยล่ะค่ะ โทชิตามแก้ซัง... เสียดายเอ็กซ์ทีนไม่มีออฟชั่นลิควิด มีแต่ถมขาวเนอะคะ